Dierentuin van Parijs

Vaak aangeduid als het zoo van Vincennes vanwege de ligging nabij het gelijknamige bos, is de dierentuin van Parijs de favoriete zoo van drie generaties kinderen die gefascineerd zijn door de grote exotische dieren die het park herbergt. Opgericht in 1934 door het Nationaal Museum voor Natuurhistorie, maakt dit enorme dierenpark tegenwoordig volledig deel uit van de geschiedenis van de hoofdstad, die het succes heeft gezien, heeft zien groeien, geleidelijk verouderd is en vervolgens uit zijn as is herrezen, volledig getransformeerd.

Opening en eerste successen van de zoo

Ter gelegenheid van de koloniale tentoonstelling van 1931 wordt een tijdelijke zoo geopend om de Parijzenaars kennis te laten maken met exotische dieren uit alle hoeken van de wereld. De zoo is een groot succes bij het Franse publiek, en de stad Parijs besluit samen te werken met het Museum voor Natuurhistorie om een echte permanente dierentuin in het bos van Vincennes te bouwen.

De architect die is aangewezen om het project te leiden, laat zich sterk inspireren door de Duitse zoo van Hamburg, die bijna 30 jaar eerder werd geopend. Dit architecturale model zal trouwens in heel Europa en de Verenigde Staten populair worden. De grote kunstmatige rots die in het midden van het park staat, is het symbool van het zoo van Vincennes geworden. Het is inderdaad een van de belangrijkste decoratieve elementen van het park, maar het dient vooral om de binnenverblijven en technische ruimtes te verbergen met een natuurlijk ogend decor. Een andere vernieuwing: de traditionele tralies van de kooien zijn verwijderd ten gunste van greppels die een directere interactie met de dieren mogelijk maken en die de bezoekers de indruk geven dat ze de dieren in hun natuurlijke omgeving zien bewegen.

Deze nieuwe zoo kent al snel groot succes, met Parijse bezoekers die zich verdringen om dieren te observeren, vooral grote zoogdieren zoals neushoorns, giraffen of olifanten. De dierentuin herbergt ook een groot aantal bedreigde diersoorten. U kunt er onder andere okapi's, nachtelijke lemuren, zeeolifanten of zelfs reuzenpanda's bewonderen. Het park heeft zich gecommitteerd aan het helpen van de bescherming van deze soorten, maar vanaf het begin van de jaren 1980 beginnen de voorzieningen tekenen van veroudering en slijtage te vertonen die de organisatoren alarmeren.

Grote renovaties van de zoo

Het zal echter tot 1994 duren voordat de grote rots wordt gerenoveerd, en tot 2002 voordat het Museum voor Natuurhistorie veiligheidsmaatregelen neemt. Bepaalde voorzieningen worden gesloten voor het publiek en sommige dieren, die niet langer veilig kunnen worden gehuisvest, worden overgebracht naar andere dierentuinen. In 2005 worden er echte maatregelen genomen en komt het park in een lange periode van werkzaamheden. Verouderd en te klein voor het soort bewoners dat het herbergt, heeft de zoo van Vincennes weinig andere keuze dan in november 2008 volledig zijn deuren te sluiten. Eerst moesten alle dieren uit het park worden geëvacueerd om uiteindelijk, twee jaar later, met de grote renovaties te beginnen. De hokken en de inrichting zijn volledig herzien.

Op 12 april 2014 heropent de zoo van Vincennes, hernoemd tot Parc Zoologique de Paris, zijn deuren na bijna zes jaar sluiting, waarvan 27 maanden van werkzaamheden. Tegenwoordig is het park verdeeld in vijf biozones, die de grote natuurlijke leefgebieden van de dieren zijn: Patagonië, Savanne-Sahel, Europa, Guyana en Madagaskar. De dierentuin van Parijs beslaat nu een oppervlakte van bijna 15 hectare, heeft nog steeds zijn grote rots van 65 meter hoog en herbergt een prachtige serre van 4000 m² die de weersomstandigheden van een equatoriaal milieu nabootst.

Vergeet ook niet om van tevoren uw tickets voor het Parc Zoologique de Paris te reserveren.

""