Pont Alexandre III
Het oversteken van de Seine en het verbinden van het 7e en 8e arrondissement van Parijs, de Alexandre III-brug vertegenwoordigt een waarlijk vredesbericht tussen Frankrijk en Rusland.
Een Frans-Russisch vredesbericht
Geïnaugureerd voor de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1900, werd de eerste steen van de brug gelegd door tsaar Nicolaas II van Rusland zelf in 1896, om de Frans-Russische vriendschap te symboliseren. Deze werd in 1891 ingesteld door de ondertekening van het verdrag tussen keizer Alexander III - de vader van Nicolaas II - en de president van de Franse Republiek van die tijd, Sadi Carnot.
Op de kolom aan de rechteroever stroomafwaarts kan men de inscriptie lezen: "Op 14 april 1900 opende Emile Loubet, president van de Franse Republiek, de wereldtentoonstelling en opende hij de Alexandre III-brug". Met een lengte van 154 meter en een breedte van 45 meter verbindt deze enorme brug de esplanade van de Invalides met de avenue Wilson Churchill die leidt naar de Champs-Elysées, langs de Petit Palais en de Grand Palais, die ook voor dezelfde Wereldtentoonstelling zijn gebouwd.
Een decoratie met meerdere betekenissen
De decoratie van de Alexandre III-brug is bijzonder waardevol en is sinds 1975 als historisch monument geclassificeerd. Pijlers van 17 meter hoog rijzen op aan de vier uiteinden van de brug. Hun toppen zijn allemaal versierd met bronzen Pegasus, elk met een ander verhaal. In het midden van de brug sieren twee frontale motieven van gesmeed koper de sluitsteen van de boog. Stroomopwaarts omringen de Nymfen van de Seine de wapens van Parijs. Stroomafwaarts vergezellen de figuur van de Neva en haar Nymfen de vergulde wapens van Rusland. Vier gesmeed koperen sculpturen, die watergeesten voorstellen, staan aan de voet van de pijlers op de balustrade. Meer dan een eeuw na de inauguratie heeft de Alexandre III-brug vrijwel geen transformaties ondergaan, behalve in zijn kleur. Het is tegenwoordig parelgrijs, wat zijn oorspronkelijke kleur was. De Alexandre III-brug is ook opmerkelijk vanwege het prachtige uitzicht dat het biedt aan voorbijgangers, enerzijds op de esplanade van de Invalides, en anderzijds op de Petit Palais en de Grand Palais.
Een getuige van de Geschiedenis…
Tussen april en november 1900, tijdens de Wereldtentoonstelling, ontving de brug meer dan 50 miljoen toeschouwers. Verschillende replica's werden toen gebouwd op verschillende plaatsen in de wereld, waaronder Las Vegas. Gebruikt als natuurlijk decor door veel regisseurs, is het de plek waar iconische scènes zich afspelen, zoals die in Le Cri du cormoran, le soir, au-dessus des jonques van Michel Audiard (1970), in Arsène Lupin van Jacques Besnard, of in Angel A van Luc Besson (2005), waarin de heldin en de held elkaar ontmoeten en weerzien op de Alexandre III-brug.
De Alexandre III-brug doorstaat zo gemakkelijk de tijd. Tijdens de dagen van de bevrijding van Parijs in augustus 1944 en tijdens de brand in de Grand Palais, laten de gevechten die zich in de omgeving afspelen echter enkele sporen na op het bouwwerk, voornamelijk op de gebeeldhouwde leeuw. In 1995, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de eerste steenlegging, werd een gigantische restauratieoperatie ondernomen.
""
